Πως να κάνω τα παιδιά μου να μιλούν περισσότερο για ό,τι τα απασχολεί #2

Δεν είναι εύκολο να κάνεις τα παιδιά σου να μιλούν.

Τα έχουμε ξαναπεί.

Ρωτάω τα παιδιά μου πως πέρασε η μέρα τους,  γιατί ήμασταν όλη μέρα χώρια και θέλω να μάθω. Γιατί μπορεί το πρωί να την είδα λίγο σκεπτική, ή να είχε αγωνία για ένα διαγώνισμα ή γιατι χθες μου παραπονιότανε οτι πονούσε λίγο η κοιλίτσα της.

Συνήθως μου πετάνε ενα “καλά”, και μένω με το ερωτηματικό.

Κάποια παιδιά, μπορεί πιο μετά να ανοιχτούν. Να είναι μόνο θέμα χρόνου, τόπου, μέρας και διάθεσης. Κάποια όχι.

Το μυστικό ειναι ένα.

Αν μιλήσω εγώ, θα μιλήσει και εκείνο.

Μην ξεχνάς οτι και εκείνο μπορεί να έχει περιέργεια πως τα πέρασες, τί έκανες απο το πρωί που το πήγες στο σχολείο μέχρι το απογευμα που σε είδε.

Όλοι έχουμε τις μέρες μας, σε όλους όλο και κάτι συμβαίνει, μοιράσου το με το παιδί. Πες του το.

Ακόμα και το πιο μικρό που σου συνέβει. Οτι ταλαιπωρήθηκες να βρείς ταξί, οτι δεν είχε δουλειά στο μαγαζί, οτι έκλεισες ένα ραντεβού σε ένα γιατρό, οτι αγόραζες μια όμορφη ζακέτα, ή οτι θύμωσες με κάποιον.

Αν μοιραστείς εσύ, θα μοιραστεί και εκείνο.

Μια μέρα, πριν το καθιερωμένο βιβλίο που διαβάζετε πρίν κοιμηθεί που ειναι η γλυκιά σας συνήθεια, να  μοιράσου μια ωραία ιστορία που άκουσες ή κάτι άλλο δικό σου.
Να είσαι αληθινή, και να δείχνεις τις αδυναμίες σου.

Πριν απορίσεις και σκεφτείς γιατι τα παιδιά σου δεν μοιράζονται, σκέψου, εσύ μοιράζεσαι;

Ωραίες Ιδέες (#3 και #4!!!) και πολύ ωραίο αρθράκι.

Leave a Reply

Your email address will not be published.