Περίμενα να έχω ήδη βαρεθεί.

Είναι πάνω απο χρόνο, κοντά δύο πια, που τρέχω.

Δεν περίμενα να τρέχω ακόμα.

Δεν κολλάω πολύ με σπόρ, πόσο μάλλον με καινούργια και πόσο μάλλον με κουραστικά.

Όταν ξεκίνησα να τρέχω, τα περίμενα όλα.

Να κουράζομαι πολυ, να αρχίσω να έχω πόνους στα γόνατα, να το βαρεθώ, να μου χρειάζεται παρέα για να το κάνω, για μην δώ αποτέλεσμα.

Ένα απο αυτά θα ήταν αρκετό για να με σταματήσει με ό,τι άλλο έχω ασχοληθεί.

Και με κούρασε (με ξεθέωσε μερικές φορές) και με πόνεσε, και το βαρέθηκα μερικές μέρες.

Αλλά η χαρά μου κάθε φορά που έτρεχα ήταν αρκετό κίνητρο  για να γεμίσει την θέλησή μου της επόμενη μέρας, και να ξανατρέξω.

Και έχω τρέξει πολυ! 1400κμ σε 300 runs.

Και έχω χαρεί πολυ! Και το μοναδικό μου regret είναι οτι δεν έτρεχα νωρίτερα.

Και εχω αλλάξει τρία ζευγάρια παπούτσια, κοντεύω τα τέσσερα.

Δεν είμαι καλή στο τρέξιμο, αλλά γίνομαι καλύτερη και τα παπούτσια μου έχουν περίοπτη θέση στην ντουλάπα μου, μαζι με το φακουδάκι μου, το γιλέκο μου, τα ακουστικά μου και το armband μου, έτοιμα όλα κοντά κοντά, για να μπορώ να τα πάρω εύκολα μαζί μου στο επόμενο run!

Photo:kissafterrunning.com

Leave a Reply

Your email address will not be published.