Ένα μυστικό (απο τα πολλά) για να γίνουν δυνατά τα παιδιά.

Οι ζωές των παιδιών ειναι πολύπλοκες. Οσο μεγαλώνουν, τόσο πιο πολύπλοκες γίνονται. Η ζωή η ίδια γίνεται όλο και πιο πολύπλοκη.

Η καθημερινότητα τους, ειναι γεμάτη απαιτήσεις.

Σωματικές και ψυχικές. Αυτό που τα δυναμώνει, αυτό που τα οπλίζει είμαστε εμείς. Η μαμά τους, ο μπαμπάς τους και τα αδέρφια τους.

Αλλά πρέπει να είμαστε εκεί. Να ζούμε στο σπίτι μαζί, όχι απλά  κοντά.

Το βράδυ αργά που είμαστε κουρασμένοι, αλλά και μεσημέρια. Με το φως της ημέρας, με ηλιόλουστα πρωινά.

Να μαθαίνουμε ο ένας τα νέα του άλλου, να ανακουφίζουμε ο ένας τον άλλο, να εξυπηρετούμε ο ένας τις ανάγκες του άλλου. Χωρίς ιεραρχίες.

Όλοι απολαμβάνουμε τον ίδιο σεβασμό, την ίδια φροντίδα, την ίδια στοργή.

Οι οικογένειες δεν έχουν δυνατούς και αδύναμους, μεγάλους και μικρούς.

Ολοι έχουμε διαφορετικές ανάγκες, διαφορετικές υποχρεώσεις. Αλλα πιστέψτε με, για κανέναν δεν είναι εύκολη η ζωή.

Απο το αγοράκι των 3 ετών που παλεύει μέρες τώρα να μάθει να δένει τα κορδόνια του, μέχρι τον μεγάλο αδερφό που κάνει αγγλικά για πρώτη φορά, μέχρι τον μπαμπά που έχει πίεση συτή την περίοδο στη δουλειά, όλοι χρειάζονται υποστήριξη τις στιγμές που νιώθουν οτι τα κουράγια τελειώνουν.

Έτσι δένονται οι οικογένειες.

Έτσι μαθαίνει ο ένας τον άλλον.

Έτσι αλληδρεπιδρούν τα μέλη.

Σε όλα τα σύνολα που θα βρεθούν, το σχολικό, των φίλων, της δουλειάς αργότερα.

Μην περιμένετε τα παιδιά να ανοιχτούν και να μιλήσουν, αν πρώτα δεν το κάνετε εσείς. Πείτε τους για την μέρα σας.

τι περιμένετε απο αυτήν, τις δυσκολίες της, τι σας φοβίζει στην αυριανή σας παρουσιάση, ή την χθεσινή δύσκολη σας στιγμή με τον προϊστάμενο σας, ή την στιγμή που θυμώσαμε με κάποιον στη διαδρομή σας με το αυτοκίνητο. Πως αντεπεξήλθατε, πως νιώσατε, αν τα καταφέρατε σε όλα αυτά, αν τελικά ήταν τόσο δύσκολα όσο φανταζόμασταν εκ των προτέρων.

Είναι όμορφο να μας γνωρίσουν τα παιδιά μας, να τους δοθεί η ευκαιρία να μας δουν στα καλά μας, στα κακά μας, στα θυμωμένα μας και στα καταγέλαστά μας. Αλλά πρέπει να είμαστε εκεί.

Όταν νιώσουν ότι το σπίτι τους ειναι το καταφύγιό τους, και οτι όλοι οι ανεμοστρόβιλοι μένουν εκτός, τα παιδιά αυτά θα θελήσουν να ανοίξουν με θάρρος την πόρτα και να βγούν έξω.

Να αντιμετωπίσουν την καθημερινότητα με τα προβλήματα της.

Να τα καταφέρουν, να προσαρμοστούν και να ανταπεξέλθουν.

Αυτο δεν ειναι το όνειρο μας σαν γονείς τους;

Image: furrytalk.com

Leave a Reply

Your email address will not be published.